شب،مهتاب،من
دیشب با خیال تو به مهتاب سفر کردم
از کنار شاخه بید زمان از یاد تو گذر کردم
این بار باز نگاهت همچون صدایت غم پنهانی داشت
زخم های دیرنت سرپوشی از پریشانی داشت
من با خیال تو دیشب از جادی بی انتهای شب گذر کردم
این بار باز هم از حسادت به مهتاب نظر نکردم
بی تو مرا، مهتاب رنگی دگر است
زلف های پریشان شب برایم غم دگرست
بی تو شب برایم کابوسی از آخرین نگاه توست
چشمان پور شور تو در شب برایم فانوس راه
بازکابوس رفتن تو در خیالم نقش می بست
با زلفی پریشان ، با زخم دیرینت سوار بر دوش باد
و کابوس رفتنت مرا به آتش کشید
بی تو بودن و بی تو به مهتاب نگاه کردن
برایم دردو کینه و آه و حسرت
دیشب با خیال یاد تو
شب را به صبح سر کردم
این بار هم باز ازروی خجالت به تو نظر نکردم
بی تو بودن و بی تو به مهتاب نگاه کردن برای من کابوسی از رفتنه دیرینه توست

بعد از آن ديوانگي ها اي دريغ

باورم نايد كه عاشق گشته ام

گوئيا «او» مرده در من كاينچنين

خسته و خاموش و باطل گشته ام

هر دم از آئينه مي پرسم ملول

چيستم ديگر، بچشمت چيستم؟

ليك در آئينه مي بينم كه, واي

سايه اي هم زانچه بودم نيستم

همچو آن رقاصة هندو به ناز

پاي مي كوبم ولي بر گور خويش

وه كه با صد حسرت اين ويرانه را

روشني بخشيده ام از نور خويش

ره نمي جويم بسوي شهر روز

بي گمان در قعر گوري خفته ام

گوهري دارم ولي او را ز بيم

در دل مرداب ها بنهفته ام

مي روم . . . اما نمي پرسم ز خويش

ره كجا . . . ؟ منزل كجا . . . ؟ مقصود چيست؟

بوسه مي بخشم ولي خود غافلم

كاين دل ديوانه را معبود كيست

«او» چو در من مرد, ناگه هر چه بود

در نگاهم حالتي ديگر گرفت

گوئيا شب با دو دست سرد خويش

روح بي تاب مرا در بر گرفت

آه . . . آري . . . اين منم . . . اما چه سود

«او» كه در من بود، ديگر، نيست، نيست

مي خروشم زير لب ديوانه وار

«او» كه در من بود، آخر كيست، كيست؟

تو آيينه خودتون ببين چه زود زود

توي جووني غصه اومد سراغت پيرت کنه

نذار که تو اوج جووني غبار غم

بشينه رو دلت يهو پير و زمين گيرت کنه

منتظرش نباش ديگه اون تنها نيست

تا آخر عمرت اگه تنها باشي اون نمي ياد

خودش مي گفت يه روزي مي ذاره مي ره

خودش مي گفت يه روز خا طره ها تو مي بره از ياد

آخه دل من،دل ساده ي من

 تا کي مي خواي خيره بموني به عکس روي ديوار

آخه دل من دل ديوونه ي من

ديدي اونم تنهات گذاشت بعد يه عمر آزگار

ديدي اونم رفت اونم تنهات گذاشت رفت

تو موندي و بي کسي و يه عمر خاطره پيشت

ديگه نمياد ديگه پيشت نمي ياد

از اون چي مونده برات جز يه قاب عکس روبه روت

آخه دل من دل ديوونه ي من

تا کي مي خواي خيره بموني به عکس روي ديوار

تا کي مي خواي بشيني به پاش بسوزي

تا کي مي خواي بشيني چشم به در بدوزي

در پي پيدا کردن کسي برو

که فقط واسه ي خودت بخوات تو رو

 

عشق يعني خون دل يعني جفا عشق يعني درد و دل يعني صفا عشق يعني يك شهاب و يك سراب عشق يعني يك سلام و يك جواب عشق يعني يك نگاه و يك نياز عشق يعني عالمي راز و نياز

سلام دوستان اگه گفتین امروز چه روزیه؟

خوب نمی دونین دیگه امروز۲۴/۲ روز تولد یه دختره از دل کویر

اره اون دختر منم

و چون خودمو خیلی دوست دارم برا ی خودم مخی نویسم

تولدم مبارک

ولی ای کاش هیچ وقت به دنیا نمی اومدم که این چیزا رو ببینم

وای کاش خدا در این روز به من اون چیزی رو که می خوام بده الهی آمین

 

کهنه فروش داد میزد.................اسباب کهنه می خریم .................چراغ شکسته              می خریم ..............بی اختیار داد زدم....................کهنه فروش قلب شکسته می خری

يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم وقت پرپر شدنش، سوزو نوايي نکنيم!!

پر پروانه شکستن،هنر انسان نيست گر شکستيم ز غفلت،من و مايي نکنيم!!

يادمان باشد ، سر سجاده عشق جز براي دل محبوب، دعايي نکنيم!!

يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم!!

بگين بباره بارون دلم هواشو كرده

بگين تموم شدم من بگين كه بر نگرده

بهش بگين شكستم بهش بگين بريدم

نه او به من رسيد و نه من به او رسيدم

بريم به زير بارون خراب و درب و داغون

از آدمها فرارى ازعاشقها گريزون

بزار كسى نبينه غرور گريه هامو

بزار كسى نفهمه غم تو خنده هامو

يه داغ سخته سختم يه باغ بى درختم

نفرين بگين به عمرم سياهه روز بختم

تنم داره مى لرزه تو اين هواي هرزه

گاهى نداشتن دل به داشتنش مى ارزه